Gert-Jan Dreessen (drums),
Peter Vandenberghe (piano & keyboards), Cyrille Obermüller (bas),
Maarten Flamand (gitaar),
Wim Segers (vibrafoon),
Bart Maris (trompet),
Pauline Leblond (trompet),
Peter Delannoye (trombone),
Marc Meeuwissen (trombone),
Berlinde Deman (tuba),
Peter Vermeersch (klarinet, basklarinet & electronix),
Martí Melià (klarinet & basklarinet),
Bruno Vansina (baritonsax & fluit),
Benjamin Boutreur (altsax),
Michel Mast (tenorsax).
CC Palethe, Jeugdlaan 2, Pelt
20.30 uur
Voorverkoop: 12€
Aan de balie op de concertavond: 15€
UitPAS kansentarief: 3€
Via CC Palethe: Klik op de knop Tickets Bestellen

© Bas Bogaerts
FES (Flat Earth Society Orchestra) is de ultieme ambassadeur voor een eigenaardig soort Belgische excentriciteit die de grens tussen veelkleurig surrealisme en slimme vaardigheid met opvallend gemak overschrijdt. Opgericht in 1999 door Peter Vermeersch zwerft deze sonische Juggernaut, met copiloot Peter Vandenberghe, door een muzikaal universum zonder grenzen of idiomatische regels. Onbetrouwbaar maar genereus. Uitdagend maar direct herkenbaar.
Het jubileum ter ere van het 25-jarig bestaan werd in 2024 afgesloten met een tournee door Portugal, Duitsland, de VS en Canada! Het laatste concert op Amerikaanse bodem, in het Lincoln Center in NYC, bleef niet onopgemerkt. Het concert belandde op de lijst van beste concerten van het jaar 2024 in The New York City Jazz Record.
Een wilde selectie van de FES-planeet staat op het programma waarin Peter Vermeersch & Peter Vandenberghe beiden een nieuwe compositie op het repertoire zetten. Lengte en duur spelen daarbij een cruciale rol. In de loop van dit gezegende jaar 2025 worden de stukken gerepeteerd, afgetoetst, gekneed, bijgeslepen om ze zo klaar te stomen voor opnames in januari 2026, met album-release in datzelfde voorjaar.
Het album zal geen titel dragen, laat staan een werktitel, al heeft het iets van een Ezelsmis.
2 ezels schrijven stukken - 15 ezels / ezelinnen spelen. Alle ezelinnen & ezels & niet-ezels & niet-ezelinnen en alle luisterende oren daar tussen in zijn hartelijk welgekomen. Cornertime for everyone.
'Donkey Fever' slaat op de koorts die toeslaat in Luilekkerland. Pinocchio zit in de val; iedereen krijgt er ezelsoren om in een volgend stadium ingelijfd te worden in een slavenstaat.
De compositie is een muzikale Ouroboros en kan steeds weer herbeginnen en doorgaan : slang bijt in staart. 'No Side Left' dient een antwoord aan Frederic Rzewski’s "Who’s Side Are You On"; een zinnige kant om te kiezen is er niet. We zijn allen in de hoek gedrumd, cornertime for everyone.
Of dit allemaal hoorbaar zal zijn in de 2 instrumentale stukken is uiterst twijfelachtig.
Vandaar het nut van een titel. De oren doen de rest.